Koert Krouwel

Olieprijs up, olieprijs down, vooral niet naar de lange termijn kijken. Een select groepje verdient bakken met geld, gewoon omdat het kan.

Hier wordt het weer HEET de aankomende week. Niet lekker weer of heerlijk weer maar HEET. 

Waarom kijk ik er nog naar? Abdul, de lone wolf, was volgens zijn vader gehersenspoeld. Geloof me, papa van Abdul, dat is vijfentachtig procent van de mensheid op dit moment.

Russen worden steeds meer gedemoniseerd. Stuperdistubb zegt het gewoon, Russen hebben geen recht op een normaal leven. De UN is het daar niet helemaal mee eens en vind dat het bombarderen van een webwinkel in strijd is met het oorlogsrecht. Maar wat is recht in een wereld waar de hoogste rechter wordt afgezet vanwege ongeoorloofd gedrag.

De krankzinnigheid om me heen is soms ondraaglijk maar gelukkig heeft Mathieu gisteren op heroïsche wijze gewonnen.

En dan moet je kiezen. Waarom zou je dan schrijven over een drone expositie in Kiev op vrijdag 24 juli 2026? En dat daar op klaarlichte dag een bommetje op is gevallen. En dat daar hooggeplaatste militairen uit verschillende landen bij zijn omgekomen. Meer dan tien waarschijnlijk en meer dan honderd gewonden. Tis wat moeilijk te verifiëren aangezien niemand er iets over schrijft.

Aramco kom ik nog steeds nergens tegen. Wel lees ik dat er een gevechts pauze is ingesteld door Amerika. Met een olieprijs van bijna $100 moet je wat.

Maar het nieuws zal vooral gaan over Abdul die is ingereden op de queer cultuur in Berlijn. Het is wachten op het verlossende zinnetje: Abdul was een ‘lone wolf’. 

Ons journaille bericht er niet over. Wel over de queer cultuur, dat tie gevierd moet worden. Waarom?

Cultuur, wat is cultuur? Wanneer mag je een cultuur vieren? In de jaren dertig vierde een besnorde meneer de Arische cultuur, we weten dat dat niet mag. De queer cultuur vieren in Iran mag ook niet. Maar de Joodse cultuur vieren mag weer wel in Teheran en weer niet in Amsterdam, tis verwarrend.

Over de Friesche cultuur moet je niet te moeilijk doen. Zolang het blijft bij kaatsen, skûtjesilen en fierljeppen stoort het niet. Zwarte Piet mag niet meer, dan ben je een blokkeer Fries, dat is verboden.

De westerse cultuur? Die bestaat niet volgens mij. Al wil Brussel ons dat wel doen geloven.

Aramco staat in de fik. Das de grootste olieproducent in het Midden Oosten. We zijn er nog lang niet! Kijkt u vooral naar rechts dan ziet u links niets…

Het ging over AI en of het wel of niet een functie kan hebben in juridische zaken. De één vond dat je jezelf in moet lezen en geen gebruik moet maken van de hapklare brokken die AI je kan voorschotelen, de ander vond het juist wel makkelijk dat AI alvast de belangrijke zaken voor je op een rijtje kan zetten zodat jezelf niet al die dikke rapporten door hoeft te nemen. Voor beide valt wat te zeggen, en in mijn hoofd is het ene niet beter dan de ander.

Zolang je wat je leest als waarheid aanneemt maakt het volgens mij geen flikker uit of je AI gebruikt of zelf op zoek gaat naar de ‘waarheid’. Want wat is waar? 

Vanmorgen las ik een artikel over AI, over dat onze toekomst er heel anders uit gaat zien. Van dat laatste ben ik overtuigd, maar AI heeft er in mijn ogen niet veel van doen. Het gebrek aan Gnosis, aan zelfkennis, aan Zielenkennis wel.

Kennis die, in Europa, de Oude Friezen bezaten en de Katharen, de Katharen hebben ze afgemaakt, de Friezen omgekocht, ik weet niet wat beter is.

Nu weet ik wel meer niet, eigenlijk heel veel niet. Maar zoeken ernaar blijft leuk. Question Everything! Zegt mijn held Marco Pierre White altijd, en daar hou ik me aan.

We hebben een blokkade bij Venezuela en ééntje bij Cuba. Ook hebben we blokkades bij Hormuz en bij het Bab el-Mandeb kanaal. Daarnaast nog ééntje bij Odessa. En bij de Krim wordt ook nog een blokkade geforceerd. Zeeblokkades, ongelooflijk.

Het raakt ons niet direct. Ik lees dat de, Nederlandse, baggeraars gewoon kunnen doorwerken ondanks de blokkades. Alleen de olieprijzen stijgen, enigszins, de pan uit, maar gelukkig is er geld genoeg. Vakantie! We nemen er nog één.

Ultimatum! Nog zo’n populair woord. ‘The battle of PickAxe Mountain’. Ik zie het affiche al voor me. PickAxe Mountain in Iran, hoe verzinnen ze het. Heavy bunker busting ammunition gaat Trumpfius gebruiken om PickAxe Mountain plat te bombarderen, mits Iran zich niet aan zijn zoveelste ultimatum houd, fat change.

Het kloterige is, wie er ook gaat winnen het blijft k*t. Zolang het gepeupel blijft geloven in mammon ipv Gnosis is er geen weg terug. PickAxe Mountain, geweldig!

De tijd gaat snel, gebruik haar wel, zei mijn moeder vaak. En de tijd gaat momenteel errug snel, althans dat vind ik.

Ik las ergens dat er zo’n negenhonderd mensen, vooral oudere en kwetsbare, extra zijn overleden vanwege de hittegolf van twee weken geleden. Oversterfte is alleen een dingetje wanneer het uitkomt. Ik zie de schapen knikken, doodeng die klimaatverandering, weg met de koeien, op naar Thailand voor een verdiende vakantie.

Ophouden met zeuren Koertje. Een nieuwe dag, nieuwe kansen. De hitte is weg, het heeft, de afgelopen dagen, zelfs gevroren in Oost Nederland. Voor we het weten is het winter, laten we er nog even van genieten…

Ik ben er weer veel mee bezig de laatste tijd. Draait het leven om het vergaren van zoveel mogelijk zooi of om het vergaren van kennis, en niet zomaar kennis maar Zielen Kennis. Is een mega jacht het ultieme doel of gaat het om jezelf te herinneren?

Ik ben dan ook weer vaker alleen, dan heb je meer tijd om te lezen en na te denken. Ik verblijf tijdelijk in een caravan, samenwonen was teveel. Gelukkig mag ik nog wel af en toe wat vlees bereiden, ik ben een gelukkig man.

Afgelopen weekend had ik er weer Short Ribs op liggen, man wat is dat toch een geweldig stuk vlees. Natuurlijk weer vergeten er foto’s van te maken, dom.

Middenrif, longhaas, ezeltje, picanha, vinkenlap, het spinnekopje, bavette en de Short Ribs, wat een feest om met al deze heerlijkheden te mogen werken. En wat vinden de mensen het lekker. Je moet ergens beginnen als je jezelf wilt herinneren. Laten we beginnen bij het ‘Vergeten Vlees’.

Vond er zelf niet veel aan. Maar het zit erop, wat een vertoning. Ben heel even in slaap gevallen, dat scheelt. Ben wel benieuwd naar de analyse van Trumpfius, daar moet ik nog ff naar opzoek.

Vandaag een nieuwe premier in de UK. Een clone van de vorige. Alsof het heel normaal is dat premiers elkaar om de anderhalf jaar opvolgen (er zijn er die het één maand uithouden) gaan we gewoon door waar we gebleven waren. Niets aan het handje, ongelooflijk.

Vooral naar de felicitaties ben ik benieuwd. Hoe dat wat nu een paar maanden premier is, in Nederland, zijn gelukwensen aan de nieuwe marionet overbrengt. Wat zeker is, is dat zijn eerste buitenlandse trip naar Kiev zal zijn. Hij moet en zal besmet worden met de elensky vloek, das een zekerheidje.

Het boeit me. Gisteren luisterde ik naar een briljante analyse over de oorlog tussen Iran en de US. Hoe alles zo anders in elkaar zit dan ze ons doen willen laten geloven. Niets maar dan ook niets is toeval, alles is gepland, eeuwen geleden op een tekentafel uitgedacht. De enige die het kunnen veranderen zijn wij maar helaas zijn we dat vergeten. Verworden tot omgekochte, individualistische, consumerende zombies. En toch is het leven mooi! Ik ga met Sam uit…

Bij zijn aanstelling twee jaar geleden was dat volgens hem negentien procent. Voor Amerikanen is dat hetzelfde als verliezen, Amerikanen gaan derop en der over, dat zien we in Iran.

Ondertussen is de Donbass bijna volledig veroverd, nog twee steden en dan is elensky daar vanaf. De Russen zal het een rotzorg zijn wat wij wel of niet denken, zij bereiden zich voor op WW3, net als de Chinezen en de Iraniërs. In Europa consumeren we lekker door, vakantie!!!

Ik val in herhalingen, ik weet het. Maar we zitten er volgens mij echt tegenaan. Toch moet ik voor de aankomende maand, zeg twee maanden, wat anders gaan verzinnen. Kan het niet elke dag hebben over de aankomende oorlog, das niet gezellig.

En de beste man had er nog voor gestudeerd. ‘Alles draait alleen maar om perceptie, wat wereldwijd plaatsvind heeft niets, maar dan ook niets, met de realiteit te maken. Het is één groot toneelstuk.’

Begin maart was de laatste keer dat we elkaar gesproken hadden. Hij was er van overtuigd dat de, door Amerika en Israël gestarte oorlog rondom de straat van Hormuz, een  oliecrisis zou veroorzaken. Binnen twee à drie maanden, kan niet anders. Zijn uitleg in die tijd overtuigde mij ook, maar we zijn nu ruim vier maanden verder, en, okay, de benzineprijs is absurd hoog, maar van paniek is geen sprake.

‘Gaat het nog komen?’ Vroeg ik. ‘Nee, niet op een manier die ik heb geleerd in de boeken.’ zei mijn gestudeerde vriend. ‘Niet op een manier die is op te lossen met economische maatregelen. We zijn op weg naar een totale oorlog tussen het westen en de rest van de wereld.

‘Goh’, zei ik, ‘je meent het’. En we moesten beide lachen. ‘En hoe lang denk je, dit keer, dat het duurt voordat we dat gaan meemaken?’ ‘Nog een jaar of drie, waarschijnlijk minder. Luister goed naar de kakistocraten die aan de macht zijn. Naar Trumpfius, dat wat dertien jaar onze premier was, de macronnetjes, de hekjes kallas en von der lugen. De vraag is of het ze gaat lukken. Om oorlog te voeren heb je soldaten nodig, zijn de Europese jongeren bereid te sterven? Daar ligt een uitdaging…