De langste dag is alweer over twintig dagen. En mijn stukkie schrijf ik weer veel te laat. Er gebeurt een hoop! Niet alleen in de wereld maar ook in mijn kleine universum.
Juni! Gaan de gevolgen van de oorlogen zich manifesteren in juni? Ik was er al van overtuigd dat we in mei meer zouden gaan merken, maar zoals te verwachten, ik ben een erg slechte voorspeller. De olieprijs blijft schommelen rond de honderd dollar, de verwachte opwaartse trend laat op zich wachten. Maar hoelang nog? Hoeveel olie zit er nog in de opslag, hoe gaan we onze gasvoorraden bijvullen?
Wie weet lossen ze het weer op, plakken ze ergens een onzichtbare pleister. Eentje die de wond niet heelt maar de pijn verdoezeld, ach dat is genoeg in deze tijd.
Maar de wond is aan het rotten, ik ruik het. De werkelijke schade komt er binnenkort uit. Net als bij een echte wond zal het gepaard gaan met pus, etter, bloed, stank, veel pijn en ongelooflijk veel verdriet. Zo jammer, het is totaal niet nodig….
Sorry…
En slapen was ook wel belangrijk. Dus weer te weinig tijd voor een uitgebreid stukkie.
Gelukkig maar, anders zou ik het moeten hebben over ‘HITTEKRACHT’, wie heeft dat verzonnen…
Ik ga weer genieten, doen jullie dat ook?
‘Ik heb zelf een restaurant gehad dus ik weet hoe het werkt’. En dan kan ik zo’n ouwe, arrogante mafkees wel schieten, ongelooflijk hoe die generatie zichzelf is voorbij gelopen. Ze hebben er een teringzooitje van gemaakt op de wereld maar vinden, nog steeds, dat ze het verdienen, walgelijk.
Dus ben ik hem maar even op gaan zoeken. Heb ik hem verteld dat Linn uitmaakt wat wel en niet kan of wat een stukkie vlees is en wat niet. En dan merk ik dat mijn baard, schort en hoed wel indruk maken, hij zat erbij als een schoothondje.
Vandaag weer een nieuwe dag! Er moet een buikje op de Q. De buikjes gaan hard, alles gaat hard. Echt vlees, echt eten, veel mensen kennen het niet meer. Maar ze herkennen het wel! En das mooi. Het gaat weer een mooie dag worden…
EXTREEM! Alles en iedereen viel over haar heen. Met als enige resultaat dat mensen nog meer tegenover elkaar komen te staan, zo triest. Alles gaat om verdeling, om het wegzetten van groepen mensen als extreem. De maskers vallen af, hoorde ik gisteren zo’n trekpop blaten, deden ze dat maar…
Mensen tegenover elkaar zetten, het klinkt gek maar dan houd je ze het beste in de hand. Zorgen dat ze niet meer met elkaar praten, dat je alleen komt te staan. Alles draait om angst, afgelopen weekend de heetste zesentwintig mei ooit! Angst voor de Poetin, voor de zon, het drinkwater, voor extreem rechts en zo kan ik nog wel even doorgaan. We leven in een gekkenhuis, het is niet anders…
Moet je het er nog over hebben? Wat een ongelooflijk teringzooitje hebben we er van gemaakt.
De beurzen stijgen nog steeds, de uitrol van de SDG programmas gaan gewoon door, angst floreert als nooit tevoren, het is diep en diep triest.
In Duitsland heeft de bevolking laten weten niet klaar te zijn voor een oorlog. Maar zestien procent is bereid te vechten voor zijn of haar land. Daarvan is meer dan de helft ouder dan vijfenvijftig, dat schiet niet op.
De roebel is ondertussen een sterke munt, je vind die info zelfs in MSM. Ondanks dat ik een week geleden nog uitgelachen werd door een paar mannen omdat zij ervan overtuigd waren dat de Russische economie in Tatters lag en ik niet. Het spel gaat gewoon door, het is niet anders.
Gelukkig mag ik weer BBQ’n. De incourante delen van de koe! Zo is daar de Bavette, de vinkenlap, het middenrif ook wel skirt steak genoemd. Longhaas, de Picanha, de Spinnenkop en natuurlijk het Ezeltje. Allemaal delen van de koe die veel lekkerderder zijn dan de biefstuk of de ossenhaas, ik heb er weer zin an!
Zo dat is wel weer genoeg denk ik. Verder is het hartstikke mooi weer en moet ik nog best veel doen. Fijne dei!
Samen met zijn vader van wie de slager de zaak heeft overgenomen. Naderhand vertelde de slager dat zijn vader in de jaren vijftig juist geleerd had dat de delen die ik voor ze had gemaakt zo snel mogelijk uit de koe moesten worden verwijderd en tot gehakt moesten worden verwerkt. Die waren niet te eten. Bij mij kreeg hij ze gerookt en kort gebakken op zijn bord. Alles was op.
Waarom hebben ze in Nederland, in Europa, na de oorlog, de lekkerste stukken vlees uit een koe tot oneetbaar verklaard? Ik laat het even liggen, ik moet weer aan het werk. Misschien dat iemand een idee heeft?
Tis zaterdag, het mag van mij. Ik zou zeggen, welterusten🤠
