Koert Krouwel

Misschien minder, maar ze komen eraan. De energie lockdowns. Dat wat nu onze premier is, is al aan het oefenen. Hij bekijkt nu elke dag de oude beelden van dat wat dertien jaar lang onze premier was. Die deed het zo overtuigend tijdens de covidhoax samen met zijn maatje hugoootje, daar kan je een voorbeeld aan nemen.

Ik kan mij niet voorstellen dat ze het over de zomer heen gaan trekken. De burger wordt steeds laconieker als het gaat om het volgen van de zo noodzakelijke regels. Als we de wereld willen redden, als we de energietransitie willen laten slagen, dan moet er een vorm van dwang komen. Meer bonen, auto op de bon en kachel uit, dat zal ze leren.

En dan wordt het spannend! Laat het gepeupel zich weer voor een karretje spannen omdat ze bang zijn te verliezen wat ze denken te hebben, of is het eindelijk genoeg. Lukt het de kritieke massa om het tij te keren? Dat zal niet over één nacht ijs gaan maar ik heb hoop. Niet voor de steden, hell will break lose, das zeker. Fietsend naar het noorden voor eten, wanneer heb ik dat eerder gezien?

In mijn jeugd was de schijf van vijf een instituut. Een bron van informatie, een leidraad, een orakel! Wat wel te eten en te drinken en wat niet, daar had je de schijf voor. Betrouwbaar en duidelijk, partner voor een gezond leven.

Veel melk, kaas, vlees en groenten stonden er op de schijf in mijn jeugd. Nergens een verwijzing naar ‘klimaatimpact’. De oorlogstijd lag nog vers in het geheugen daarom was de leus, ‘nooit meer honger’.

Tijden veranderen, nooit meer honger is niet meer belangrijk. We kunnen ons niet voorstellen dat we ooit nog honger gaan krijgen. De mens vergeet zo ongelooflijk snel….

En ik ben net pas beneden. Tis lang geleden dat ik zo laat mijn nest uit kom. Dat is omdat Sam niet meer bij me op mijn kamer slaapt. Hij wil liever niet meer mee naar boven, Sam loopt trap als de beste maar hij vind het niet fijn, hij blijft liever beneden op de bank liggen, ook goed!

Maar ik moet vlees halen! De spareribs moeten de BBQ op. Tis heerlijk weer om te Q’n, geweldig! Ik heb er zin an. Oant moarn…

Pas helemaal aan het einde van de middag ging de wind liggen en werd het lekker. Vandaag ziet het er gelukkig beter uit, eindelijk geen wind. Ik ga ervan genieten!

Hoe kan je mensen uitleggen dat alles een verdienmodel is geworden? Zorg, onderwijs, energie, het klimaat, voedsel, alles, maar dan ook echt alles. En hoe kan je mensen uitleggen dat wij, mijn generatie, dat heeft toegelaten, en dat we ons daarvoor zouden moeten schamen. Dat we niet wegkomen met: ‘ Ich habe es nicht gewusst’. Niet nog een keer.

Hoe kan je uitleggen dat alles een leugen is? Man, man, er valt nog een hoop uit te leggen…

Hij heeft een jonge hond en dat is zo lachen. Sam is eigenlijk al vijf jaar alleen met mij. Okay, we komen af en toe een hond tegen tijdens het uitlaten en we hebben een weekje gelogeerd in Hengelo bij Jan, maar Jan is een veel oudere hond, die vond alles best.

Ajanda is zes maanden oud en een ongelooflijk blij ei. Onvermoeibaar valt ze Sam lastig en wil ze met hem spelen. In het begin deed Sam niets anders dan grommen maar hij had al gauw door dat Ajanda daar niet van onder de indruk is. Toen probeerde hij het door mank te gaan lopen alleen vergeet hij dat heel vaak dus dat is gelukkig ook weer voorbij. Gisterenavond kwam hij eindelijk tot de conclusie dat gewoon meedoen eigenlijk wel het leukst is. En zo heeft Ajanda Sam leren spelen. De jeugd heeft de toekomst!!

Zo kwam één van mijn helden gisteren zomaar binnenlopen, ging zitten en wilde vlees, heel veel vlees. En wat denk je! Dat hadden we, geweldig…

Maar het werd ook laat, en daarom een kort stukkie. Ik moet vlees bereiden want het is bijna op. Maar er staat me toch een bak wind hier, dat wil je niet weten. Ach komt vast weer goed. Het is tenslotte Pasen! Geniet ervan…

Zei Trumpfius. Een land wat tweehonderd vijftig jaar bestaat bedreigd een samenleving die meer dan zesduizend jaar al een beschaving is. Wat zeg ik, het land wat de bakermat van onze beschaving is.

Wie zijn geschiedenis kent, kent de toekomst. Iran zelf heeft geen problemen met de Stone Age. Zeven miljoen Iraniërs hebben zich vrijwillig gemeld om de Amerikanen te bestrijden. Die willen derop en derover, dat gaat niet in Iran, die hebben de tijd.

En weet je wat het is, dat weet Trumpfius ook, het interesseert hem alleen niets. Het gaat niet om Iraniërs, Israëlieten, Amerikanen of Europeanen. Het gaat om totale controle. Surveillance van de wieg tot het graf, Build Back Better.

Van mij mag die ijzige wind wel eens opzouten. Komt door de Poetin, daar komt tenslotte die wind vandaan. Één en één is twee.

En dan autorijden, gisteren moest ik tanken. Twaalf liter kostte me bijna dertig euries. Ligt ook aan de Poetin, volgens het journaille, en een beetje aan wie er nog leeft in Iran.

Het is wachten op marsmannetjes, ik zeg dat ze dit jaar nog komen. De Amerikanen lanceren niet voor niets op één april een raket naar de maan. Hoe de Poetin in het verhaal gespind gaat worden is nog ff afwachten. Maar dat het zijn schuld is staat vast.

Verder zei ik niets. Ik probeer me niet meer te bemoeien met discussies. Dat lukt niet altijd, ik beken, maar ik doe mijn best. Maar ff terug: het lijkt op het begin van de covidhoax, zei ik, de twee mannen aan de bar keken mij aan. Meer hoefde ik niet te zeggen. Meteen begonnen ze op te bieden over hoe erg covid wel niet was. Wie de ergste vorm had gehad of helemaal niet. Het energie onderwerp was van tafel, covid kwam langs.

Energie lockdowns doen hun intrede in landen over de hele wereld. En dat is pas het begin. Covid was kinderspel bij wat ons te wachten staat. Ik kijk er persoonlijk met veel optimisme naar uit! Ik kan me, namelijk, alles nog haarscherp herinneren. Zelfs de oliecrisis van de jaren zeventig komt naar boven. Ik zie Joop nog zitten, ‘Landgenoten’, zei hij altijd. ‘Kijk, er zijn twee dingen’. We keken allemaal.

Maar 1 april is verworden tot Foolsday,. 1 april kikker in je bil.

De mens is slecht in het zichzelf herinneren. Als ik nu met mensen over de covidhoax praat hoor ik vooral, ach dat viel toch wel mee, of nog erger, ik vond het heerlijk! Wat een een top tijd was dat.

Laat staan dat we onszelf proberen te herinneren hoe het tijdens de Tweede Wereldoorlog was, of die daarvoor! Nog verder terug wordt al helemaal lastig, is ondoenlijk, onze geschiedenisboeken zijn sprookjes, waar haal je je herinneringen vandaan?

Sta op en herinner jezelf, alles zit in ons. Het verleden, het heden en de toekomst. Maar we worden afgeleid om dat te ervaren. Een strijd tussen goed en kwaad, tussen licht en duister, in ons. Het zit er echt🤠, als je jezelf durft te herinneren.