De app heeft een update gehad en nu ben ik mijn, met bloed en zweet geschreven, stukkie kwijt. Verschwunden ins blauen hinein. Opgelost in het WWW. Wat een klotezooi.
Een stukkie vol jeugdsentiment en verbazing. Laten we hopen dattie weer verschijnt. Even kijken of dit stukkie wel blijft hangen, en dan morgen weer nieuwe kansen!
Test
Ik ben ermee opgegroeid! Ik was een jaar of tien en toen begonnen ze in het, tot dan toe, altijd rustige Dodewaard. De één na de andere, een geweldige tijd! Gebeurde er tenminste wat. We blokkeerden de dijk waaraan de centrale lag, we snoven traangas, ja ook toen al! We gooiden alles wat los en vast zat naar de ME. en liepen hard voor ze weg bij een charge. Een mooie tijd, als je tien bent.
Bedreigd heb ik me nooit gevoeld. Ik kreeg chocolade van de ME en soep van de demonstranten. Eigenlijk hing er best een gemoedelijke sfeer, tot de boeren in de streek er genoeg van hadden en met strontkarren de demonstranten de opdracht gaven op te zouten. Toen was het snel voorbij, jammer.
Ik heb geprobeerd hier een filmpje te downloaden over Frankrijk. De demonstraties daar lijken niet op wat ik me herinner van een kleine vijftig jaar geleden. Het filmpje is wat te lang, ik krijg ‘m niet gedownload maar dat is geen demonstratie, dat is oorlog. Maar niet volgens ons journaille, daar hebben ze het over opstootjes met de politie. Trust the media….
Vanaf mijn eerste stukkie op 22 maart 2020 bereid ik me al voor. Vooral mentaal, al is dat misschien wat voorbarig, je zou maar net onder de eerste bommen lopen die vallen, wat heb je dan aan je voorbereiding? Misschien is dat ook wel het beste, die bommen opzoeken, wil je wel verder na WW3?
Wat gaat er gebeuren bij een drie daagse stroomstoring met de miljoenen mensen die alleen wonen in Nederland? Afhankelijk van thuiszorg, verstoken van contact met buren of familie? Bedlegerige, gehandicapte, zieken en ouderen. Ik moet er persoonlijk niet aan denken. Zo’n Bijlmerflat vol met eenzame, alleenstaande, consumerende zombies, drie dagen zonder tv, zonder alles wat het leven zin gaf.
Ik denk dat dat de grootste bedreiging is voor Nederland. Niet zozeer de bommen en granaten maar het gemis aan mienskip. De totale ontworteling van waar we vandaan komen en wie we zijn. Alleen maar op zoek naar individualistische pleziertjes, naar het verrijken van jezelf. Geen oog meer voor collectieve successen en vermaak, daar zorgt een ander maar voor, niet mijn probleem.
Gelukkig verblijf ik niet in de Bijlmer, niet in Den Haag of Rotterdam. Vanuit mijn raampje zie ik niets dan weiland en hoor ik (tis acht uur) de kerkklokken luiden. Rural Fryslân, ik ben een gezegend man.
Ik loop al weer twee dagen in de korte broek. Meepikken wat je meepikken kan, lekker hoor.
Geen nieuws meer volgen, volgens mij heb ik er wel eens eerder over geschreven. Ik begrijp heel goed dat miljoenen mensen zijn afgehaakt van het nieuws. Want wat een leugens, wat een bagger, wat een totale onzin wordt ons voorgehouden in het journaille. Alles is een leugen dus waarom zou je dat volgen? Ik snap dat het voor veel mensen geen enkele zin heeft, maar ik kan het niet.
Wat mij intrigeert zijn de parallellen die je kan trekken, de vergelijkingen, de lessen die we ZOUDEN kunnen leren van het verleden maar niet doen. Hoe we iedere keer weer in dezelfde valkuilen lopen, schapen die we zijn.
Er is niets nieuws onder de zon, dus ook niets om bang voor te zijn, zolang je jezelf maar, durft, te herinneren. Dan ga je de patronen herkennen, het is zo doorzichtig, je moet het alleen willen zien.
Niet dat ik er zo goed in ben. Ik trap er nog geregeld in. Het zit er ook zo ingebakken, je krijgt het tenslotte van jongs af aan mee. Hoe anders zou het kunnen zijn! Er zijn voorbeelden genoeg, alleen horen of lezen we daar niet over. Daarom moeten we onszelf herinneren, er zit niets anders op.
Ooit begonnen door meneer Heijn in Zaandam. Maar allang niet meer van de familie Heijn. Tis een speelbal van investeerders, grote investeerders, die zijn de baas. Hetzelfde geldt voor alle andere bedrijven die je vind op het Beursplein of Wall Street. Een paar investeringsmaatschappijen bepalen de koers. En daarbij letten ze niet op de kleintjes, dat moet voor de meeste mensen toch wel duidelijk zijn.
Alles draait om angst, ik ben benieuwd wat de volgende hoax gaat zijn. Persoonlijk denk ik dat ik het wel weet, het gaat kouder worden, daar kan je veel mee doen. De Appiehoax heeft in ieder geval gewerkt, het verkochte aantal noodpakketten is significant gestegen, angst werkt.
Nou wel weer genoeg gezeurd. Ik ga lekker douchen. Oant moarn.
Gisteren reed ik rustig in een autooootje, geen problemen, niets aan het handje. Kom ik aan op de bestemming en wat denk je? Lekke band. Persoonlijk vond ik dat gek. dus ging ik op onderzoek uit. Ik onderzocht de band nauwkeurig en wat denk je, ik vond een dasspeld met de naam de Poetin erop, hij was het alweer!
Het maakte mij wantrouwig, hoelang is deze man al bezig om mijn leven te verpesten! Nu duidelijk is dattie achter Brexit zit ben ik, afgelopen nacht, al mijn pech momenten gaan doorspitten op zoek naar bewijzen dat hij erachter zit. En het is schokkend! Die keer dat ik me verslikte, in een slok bier een jaar of vier geleden, Poetins schuld. Waarom vraagt iemand zich misschien af? Een Oekraïense vrouw liep tegen mij aan. Wie heeft gezorgd dat die hier zijn? Juist de Poetin.
En zo kan ik nog wel even doorgaan, geloof me als je het eenmaal doorhebt kom je erachter dat de Poetin overal achter zit. Mij geeft het rust, zo hoef ik mezelf niets te verwijten. Ik gun iedereen een Poetin, zo makkelijk…
Een vriend heeft een paar hanen die geslacht moeten worden en laat ik dat nu mogen doen. Kunnen we er een lekker soeppie van maken, heerlijk.
Daarnaast moet ik van alles regelen, mijn verleden zit achter me aan. Jammer dat het weer is omgeslagen, man wat heb ik genoten gisteren! Morgen weer mooi?
En de afkorting daarvan is: Slapp zaak. Strategic lawsuit against public participation. Het is een rechtszaak die aangespannen wordt met het doel een kritische partij te intimideren en tot zwijgen te brengen. Geweldig niet! Slapp zaken worden door het OM gebruikt om kritische burgers monddood te maken, ze uit te putten, ze compleet kapot te maken via rechtzaken die totaal uit de lucht gegrepen zijn. Met geld van de belastingbetaler, want kritisch zijn is not done, bek houden en slikken stom gepeupel.
Gisteren hoorde ik dat bijna de helft van de mensen die op partijen als de vvd, pvv en fvd stemmen zich zorgen maken over hun financiën. d666 stemmers hebben daar veel minder last van, nog geen tien procent. Nu geloof ik niet in links en rechts maar frappant is het wel! Wat maakt het verschil tussen deze groepen? Zou het hun maatschappelijke positie kunnen zijn?
We weten dat meer dan tachtig procent van het Openbaar Ministerie bestaat uit mensen die progressief stemmen. Op partijen als d666 of dat andere vehikel pro. Geleid door mannetjes en vrouwtjes geselecteerd toen ze nog in de schoolbanken zaten. Voldoe je aan het profiel dan wordt je via schimmige studentenverenigingen en overheidsclubjes opgeleid om de progressieve publieke zaak te verdedigen. Kijk naar dat wat in de Tweede Kamer zit. Het praat hetzelfde, het kleed zich hetzelfde, het lijkt zelfs op elkaar. Links net zo goed als rechts, vind ik. De mannetjes en vrouwtjes op rechts spelen alleen een andere rol. Volgens mij kunnen rob en joost zo van plaats veranderen, kost ze geen enkele moeite.
En dat geld binnen de ministeries net zo goed. De slapp zaak is het vehikel om de burger in de tang te houden. Je moet het ze nageven, ze zorgen goed voor elkaar, tot zolang het duurt.
En nog één dingetje: driehonderd duizend ton diesel is genoeg voor een halve dag diesel voor de Verenigde Staten, laat je niet voor de gek houden! Tis toneel!
Steeds verder zak je weg in de dikke natte prut. Op zich wel fijn, zijn we even af van het gezeur over watertekorten. Één ramp minder, Joepie.
Nu zijn er nog genoeg over om je over op te winden maar daar heb ik op het moment geen zin an. Ik geniet van het tikken van de regen op het dak. Sam wilde niet naar buiten zonet, bekijk het maar baas, ik blijf lekker binnen, mij te nat.
Zondag. Als kind vond ik regenachtige zondagen geweldig. Kon ik me helemaal verliezen in het lezen van dikke boeken over de Griekse mythologie of de geschiedenis van de Romeinen op mijn zolderkamer. Misschien dat ik daarom zo geniet van het tikken van de regen op het dak.
Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen, zijn de kleine dingen die het doen. Ben in een muzikale bui de laatste tijd! Of ben ik gewoon een melancholische ouwe man aan het worden? Nog even genieten van het leven, ik ga ervoor…
