Koert Krouwel

Volgens mij hebben die het alleen nog maar over de nieuwe relatie van één of andere influencer of zanger. De aankomende vakantie of andere oppervlakkigheden. Ze hebben door dat er van alles aan de gang is maar het benoemen gaat een stap te ver. Of het nu gaat over de klimaathoax, de wolf, de covidhoax of Trumpfius alles wordt afgedaan met een ‘Ach daar kunnen wij toch niets aan doen.’

Nu weet ik niet wat beter is hoor, maar ik vind het wel jammer. De wappies die elkaar continu ‘de maat nemen’ of de niet wappies die het houden bij ‘laat maar waaien’. Nu heeft dat altijd wel bestaan maar ik heb persoonlijk het gevoel dat er vroeger iets onderliggends was wat ons verbond. Een gevoel van ergens bij horen, iets wat groter is dan jou, een verantwoordelijkheid naar je gemeenschap, je geloof. Gelukkig ervaar ik dat hier nog wel, in Fryslân, daarom ben ik hier.

Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat daar onze kracht ligt. Alle is er de afgelopen decennia aan gedaan om ons te transformeren tot individualistische, consumerende zombies en dat is verdomd goed gelukt. Maar Edom gaat vallen, het einde van Pax America is in zicht. Grote woorden en verschrikkelijk veel geld houden de illusie nog even in stand. En daarna komt het op ons aan, en op Hem! Ach, het is niet de eerste keer…

Hoe wakker ben jij? Wie is de grootste wappie? In welke conspiracy theorie geloof jij nog niet? Of wel? Als ze iets goed doen in de alternatieve sector dan is dat het wel, elkaar de maat nemen.

Ik kan mij een vergadering herinneren, heel lang geleden, toen ik nog een heeeeel jong Koertje was. Ik woonde nog thuis, in Dodewaard, moet een jaar of zeventien geweest zijn. Samen met een vriend ging ik naar een vergadering over Zuid Afrika, Zuid Afrika was hot in die tijd. Zuid Afrika was het Palestina van de jaren tachtig. Als je niet een mening had over Zuid Afrika dan hoorde je er niet bij.

Tijdens die vergadering, waar ik volgens mij veruit de jongste was, ik kan me die zaal nog goed herinneren, een paar linkse koppen zie ik nog voor me, had ik het lef om iets te zeggen waardoor ik me volledig onmogelijk maakte. De hele zaal viel over me heen. Ik ben toen weggegaan.

Vandaag lees ik in de krant dat er al drie jaar oorlog is in Soedan, volgend mij is er al achtenvijftig jaar oorlog in Soedan. Over Congo, Burkina Faso, Mali, Zimbabwe, Rwanda, Ethiopië, ach zo kan ik nog wel even doorgaan, hoor ik al achtenvijftig jaar hetzelfde. Oorlogen, hongersnoden, genocides en ga zo maar door vinden er continue plaats. Vanuit ons ‘veilige’ Europa denken we de oplossing te hebben terwijl wij de aanstichters zijn. Al honderden jaren lang.

“Laten we beginnen met de shit op te lossen in ons eigen land” zei ik tijdens die vergadering: “Laten we zorgen dat we het hier beter doen, dat er geen armoede is, geen corruptie, geen multi nationals die bepalen wat wij moeten denken of doen. Voor we ons gaan bemoeien met een land waar we erg weinig van weten.” Want dat er een hoop niet klopte in Nederland daar was ik toen al achter, maar het is en was veel makkelijker om naar een ander te wijzen. Er is niets veranderd, wat buiten is is binnen, daar zouden we moeten beginnen…

Maar sorry, ik snap het zelf niet. Er is een straat, die straat is gewoon open. Die straat ligt tussen twee landen en dan gaat een ander land één van die landen aanvallen waarop dat land die straat dichtgooit. Dan wordt iedereen boos en dan gaat het land wat dat andere land aanviel de straat nog een keer dichtgooien, dus dan is die straat twee keer dicht, ofzo…

Kan iemand het mij uitleggen?

Misschien dat dat wat onze koning is het straks kan uitleggen, die zat gisteren bij de bron. Nu heb ik ooit bij hem ge-BBQ’d, ik denk niet dat het hem een fuck interesseert. Die hebben het over hele andere dingen gehad. Over schaatsen, of de Formule 1, wie weet misschien wel de laatste basketsebal wedstrijd. Dat zijn, tenslotte,  onderwerpen die beklijven,

We leven in een kakistocratie, het is niet anders…

Ben er kapot van. Wat is het toch geweldig om mensen blij te maken met goed eten. Alles is op! Ik moet aan de slag, grote stukken vlees garen op de Q, volledig volgens de schijf van …

De film was ook een succes en nu op naar een toneelvoorstelling aankomende zaterdag. We gaan nog zoveel.leuke dingen doen in de toekomst. Wijnproeverijen, optredens, yoga lessen, het kan niet op. Maar nu eerst met Sam uit, hij heeft het bijna niet meer. Normaal ben ik rond een uur of zes wakker maar dat red ik niet meer. Hij went er maar aan 🤠

Na het artikel over Linn in de krant ontplofte de zaak een beetje. En ik ben bang dat dat vandaag nog ergere wordt. Maar je hoort me niet klagen! Integendeel, heerlijk…

En vandaag weer zo’n dag, het zonnetje schijnt al, het gaat druk worden. Dus maar een kort stukkie, het is niet anders. Ik ga lekker de keuken in…

Misschien minder, maar ze komen eraan. De energie lockdowns. Dat wat nu onze premier is, is al aan het oefenen. Hij bekijkt nu elke dag de oude beelden van dat wat dertien jaar lang onze premier was. Die deed het zo overtuigend tijdens de covidhoax samen met zijn maatje hugoootje, daar kan je een voorbeeld aan nemen.

Ik kan mij niet voorstellen dat ze het over de zomer heen gaan trekken. De burger wordt steeds laconieker als het gaat om het volgen van de zo noodzakelijke regels. Als we de wereld willen redden, als we de energietransitie willen laten slagen, dan moet er een vorm van dwang komen. Meer bonen, auto op de bon en kachel uit, dat zal ze leren.

En dan wordt het spannend! Laat het gepeupel zich weer voor een karretje spannen omdat ze bang zijn te verliezen wat ze denken te hebben, of is het eindelijk genoeg. Lukt het de kritieke massa om het tij te keren? Dat zal niet over één nacht ijs gaan maar ik heb hoop. Niet voor de steden, hell will break lose, das zeker. Fietsend naar het noorden voor eten, wanneer heb ik dat eerder gezien?

In mijn jeugd was de schijf van vijf een instituut. Een bron van informatie, een leidraad, een orakel! Wat wel te eten en te drinken en wat niet, daar had je de schijf voor. Betrouwbaar en duidelijk, partner voor een gezond leven.

Veel melk, kaas, vlees en groenten stonden er op de schijf in mijn jeugd. Nergens een verwijzing naar ‘klimaatimpact’. De oorlogstijd lag nog vers in het geheugen daarom was de leus, ‘nooit meer honger’.

Tijden veranderen, nooit meer honger is niet meer belangrijk. We kunnen ons niet voorstellen dat we ooit nog honger gaan krijgen. De mens vergeet zo ongelooflijk snel….

En ik ben net pas beneden. Tis lang geleden dat ik zo laat mijn nest uit kom. Dat is omdat Sam niet meer bij me op mijn kamer slaapt. Hij wil liever niet meer mee naar boven, Sam loopt trap als de beste maar hij vind het niet fijn, hij blijft liever beneden op de bank liggen, ook goed!

Maar ik moet vlees halen! De spareribs moeten de BBQ op. Tis heerlijk weer om te Q’n, geweldig! Ik heb er zin an. Oant moarn…

Pas helemaal aan het einde van de middag ging de wind liggen en werd het lekker. Vandaag ziet het er gelukkig beter uit, eindelijk geen wind. Ik ga ervan genieten!

Hoe kan je mensen uitleggen dat alles een verdienmodel is geworden? Zorg, onderwijs, energie, het klimaat, voedsel, alles, maar dan ook echt alles. En hoe kan je mensen uitleggen dat wij, mijn generatie, dat heeft toegelaten, en dat we ons daarvoor zouden moeten schamen. Dat we niet wegkomen met: ‘ Ich habe es nicht gewusst’. Niet nog een keer.

Hoe kan je uitleggen dat alles een leugen is? Man, man, er valt nog een hoop uit te leggen…